زندگی همچو درختی بافته

پر شاخه و پر برگ آراسته

هم پيچ در پیچ است و هم صاف

هم بسته است و هم باز

هم برگ دارد و هم خار

هم سایه دارد و هم بار

هم کج است و هم راست

هم دهد آتش و هم بلاست

زندگی علم است و خود طلاست

کتابی هم خوانا و هم ناخواناست

هم می ماند و هم در گذر

ريشه در گردباد و هم در گهر

زندگی زيباست و هم زشت

هم آیینه است و هم سرشت

هم سطح است و هم زير

هم جوان است هم پیر

هم تلخ است و هم شيرين

هم معلم است و هم آیین

بسته به آنست که تویی!

چه خواهی و چه بينی؟!

همه به نگاهی ست که تو داری

سبز يا سفيد يا سياهي!؟

[پیوند این پست] نوشته شده در شنبه سیزدهم بهمن 1386ساعت 1:6 قبل از ظهر توسط س.الف.احمدپور |