به دنبال چاپ گزارش جنجالي سيمور هرش، روزنامه نگار آمريکايي، در مورد "آماده شدن ارتش آمريکا براي حمله هوايي و حتي ايراد ضربه اتمي محدود به تأسيسات هسته اي" بار ديگر داستان "حمله مي کنيم، حمله نمي کنيم" بالا گرفت.

سيمور هرش، چهره سرشناس مطبوعاتي آمريکا، که اغلب صحت گزارش‌هايش، به گفته بي بي سي "به نحو خيره‌کننده‌اي به اثبات رسيده" ارتباط نزديکي با مقامات امنيتي سابق و کنوني آمريکا دارد، و گفته مي شود بر اثر بازي بين جناح هاي آمريکايي، و بهره گيري از اختلافات آنان، به اطلاعاتي دسترسي دارد که معمولا به واقعيت نزديک است. در آخرين مقاله هرش، که در نيويورکر به چاپ رسيد، آمده بود: "در حاليکه دولت ايالات متحده حمايت خود را از يافتن راه حل ديپلماتيک براي بحران هسته اي ايران اعلام مي کند، رييس جمهوري در بررسي اقدام نظامي عليه اين کشور کاملا جدي است....از جمله اقدامات مورد بررسي مقامات نظامي آمريکايي حمله اتمي به تاسيسات زير زميني هسته اي ايران است." آيا به واقع چنين است؟

از پيگيري پاسخ آقاي جرج بوش، رئيس جمهور آمريکا، به اين سئوال به جايي نمي رسيم. او اگر چه مرتب تکرار کرده است که "مايل نيست جمهوري اسلامي ايران به سلاح اتمي، يا دانش و توانايي توليد آن دست يابد" و "اين کشور ـ ايران ـ به طور قاطع بايد هرنوع برنامه اي براي توليد تسليحات هسته اي را کنار بگذارد"؛ اما همواره هم گفته است: "دنبال راه حلي چندجانبه و ديپلماتيک براي بحران هسته اي ايران است".

دان بارتلت، مشاور او هم تاکيد کرده است "اولويت رييس جمهوري يافتن راه حلي ديپلماتيک براي مشکل برنامه هسته اي ايران است" . حتي "يک مقام ارشد دولت آمريکا کوشيده است نگراني ناشي از گزارشي در مورد احتمال حمله اتمي اين کشور به نقاطي در جمهوري اسلامي را کاهش دهد".

نکته اي که بقيه همکاران آقاي بوش نيز آن را مورد تاکيد قرار داده اند. حتي جک استرا، وزير خارجه بريتانيا، در مصاحبه اي "ادعاي آمادگي دولت ايالات متحده براي دست زدن به حملات اتمي عليه ايران را کاملا احمقانه خواند" و تاکيد کرد که "عمليات پيشگيرانه نظامي عليه ايران مورد حمايت بريتانيا نيست".

ولي آقاي بوش و همفکرانش، همزمان، راه مقابل را نيز، که برخورد نظامي باشد، نبسته اند: "به گفته گزارشگر بي بي سي در واشنگتن، ايالات متحده راه حل نظامي را کاملا منتفي نمي داند" و يا "پنتاگون - وزارت دفاع آمريکا - زمينه ها و امکانات گزينه نظامي را بررسي مي کند" و همچنين "مقامات آمريکايي همواره گفته اند که در مقابل بحران هسته اي ايران و براي جلوگيري از آنچه که تلاش جمهوري اسلامي براي دستيابي به تسليحات اتمي مي خوانند، هيچ گزينه اي، از جمله گزينه نظامي، را کنار نگذاشته اند." آقاي بوش تا آنجا هم پيش رفت که در گفتگو با شبکه تلويزيوني ان بي سي اظهار داشت: "در صورتي که ايران از همکاري با جامعه بين المللي در مورد برنامه هاي هسته اي خود امتناع ورزد وي امکان دست زدن به اقدامات نظامي را مورد بررسي قرار مي دهد." کاندوليزا رايس، وزير خارجه آمريکا هم اگر چه در مصاحبه اي در اوايل ماه جاري گفت: "ايالات متحده براي حل بحران هسته اي ايران به استفاده از راه هاي ديپلماتيک متعهد است"، اما در مورد امکان روي آوردن به راه حلي نظامي نيز اظهار داشت: "رييس جمهوري آمريکا اين گزينه خود را نيز کنار نگذاشته است."

و اين استفاده از چماق و به کار گيري عسل، با شدت و ضعف، همچنان ادامه داشت تا اينکه آقاي هرش اطلاعات خود را "رو" کرد. او نوشت که دولت جورج بوش عليرغم حمايت علني از ديپلماسي، براي ممانعت از "تلاش ايران جهت دستيابي به سلاح اتمي"، فعاليت هاي مخفيانه خود در داخل ايران و برنامه ريزي براي دست زدن به يک حمله هوايي گسترده احتمالي عليه آن کشور را افزايش داده است.

وي اضافه کرد: "مقام هاي امنيتي و نظامي سابق و کنوني آمريکا گفته اند که گروه هاي برنامه ريزي نيروي هوايي سرگرم تهيه فهرست اهدافي در ايران هستند و تيم هايي از نيروهاي جنگي آمريکا مخفيانه به ايران رفته اند تا اطلاعات مربوط به اهداف احتمالي را جمع آوري کنند و با گروه هاي اقليت قومي داخل ايران تماس بگيرند."

بر اساس اين گزارش "کماندوهاي آمريکايي از شش ماه پيش تاکنون بارها از مرز افغانستان با ايران گذشته‌اند و در داخل اين کشور عمليات تجسسي انجام داده‌اند." عملياتي که "فراتر از تاسيسات هسته‌اي ايران" است و "به نقشه‌اي براي يک حمله تمام‌عيار و تغيير حکومت تهران" نظر دارد. به اين منظور "نيروهاي ويژه آمريکا مدتي است از خاک افغانستان به شرق ايران نفوذ کرده‌اند تا تاسيسات زيرزميني را جستجو کنند. طرح‌هاي احتمالي براي اشغال تمام‌عيار اين کشور و برنامه‌هايي از اين قبيل نيز دائما بازنگري و به روز مي‌شوند."
به دنبال درج اين گزارش مقامات دولت آمريکا، عمليات محرمانه در ايران را تکذيب کردند. وزارت دفاع آمريکا، پنتاگون، بيانيه اي در رد آن منتشر کرد. حتي لورنس ديريتا، سخنگوي پنتاگون برخي از ادعاهاي آقاي هرش را "عجيب و غريب" خواند و افزود "پريشانگويي هاي" آقاي هرش "چنان آميخته به اشتباهات است که کل گزارش را بي اعتبار مي کند". اما با اين وجود سخنگوي پنتاگون سخني در رد "نفوذ نيروهاي آمريکايي به خاک ايران و انجام عمليات تجسسي" نگفت.

به هر روي صاحب نظران با توجه به سوابق کاري آقاي هرش، سخنان او را جدي گرفته، و بسياري گفته اند "نشانه‌هاي جنگ در افق ديده مي‌شود". نشانه هايي که اين بار ظاهرا در چالش بين سازمان سيا و پنتاگون، بروز بيروني پيدا کرده؛ اما اين دود نشانه آتش است. آتشي که هيزم هايش در نقاط مختلف فراهم مي آيد، و بيش از همه در کنار گوش ايران. در کشورهاي مرزي، در کشورهاي "برادر" و "مسلمان". بسياري از اين هيزم کشان، اصل ماجرا را تکذيب کرده اند، از جمله پاکستان که" هرگونه همکاري با آمريکا در خصوص عمليات نيروهاي اين کشور در خاک ايران را رد" کرد، اما ناظران نظامي، به آن به ديده ترديد نگريستند.

کاش در ايران نيز اين ترديد ها و نشانه ها جدي گرفته شوند.