مدتی است که افتخار حضور ملموس در دنیای مجازی از من سلب شده است. راستش هم حسش نبود و هم گرفتاریهای کاری اجازه نمیداد. فکر میکنم تا حدود شش ماهی را اینگونه سر کنم اما با تمام این حرفها حیفم آمد در این لحظات چیزی ننویسم باور کنید همیشه بیاد دوستان وبلاگ نویسم هستم و چقدر غصه میخورم که ارتباطم با این عزیزان خیلی محدود و کم شده است .این لحظات بسیار گرانقدرند نه اینکه تنها بخاطر پایان سال قبلی و شروع سال جدید و ایجاد فرصت دید و بازدید بلکه آنچه این ایام را نزد من گرانقدر میکند ایجاد تغییر و تحولی است که در طبیعت رخ میدهد و به ما فرصت فراگیری درسی را میدهد که برای تداوم زندگی انسانی و برای حفظ توان و انرژی و ایجاد نشاط و شادیِ زندگی،امری حیاتی است.اینکه ما انسانها بیاموزیم که چگونه مثل طبیعت نسبت به تامین نیازهای معنوی و هم مادی، تغییر و تحول بیابیم و برای این منظور هیچ چیز بهتر از تغییر ذهنی و تغییرعملی و رفتاری برای ما جواب نمیدهد، باید پارادایمهای ذهنی و روشهای عملی و سنتی را تغییر داد و اصلاح و ترمیم کرد تا زندگی همیشه برایمان جذاب و شیرین باشد،همچون آب روان، مادام که در حال حرکت است نشاط و ظلالی خود را حفظ میکند اما به محض ایست و در جا زدن بوی تعفن آن همه را از خود بیزار میکند. ما انسانها هم نیاز به حرکت، تغییر و تحول داریم باید با اصلاح یا تغییر مدلها و الگوهای ناکار آمد قدیمی و سنتی در ذهن(پارادایمهای ذهنی) و رفتار( روشها و اعمال در آداب، کسب و کار، و در مراودات فردی و اجتماعی) درب دنیای مدرن و پیشرفته را با انرژی وافر و با نشاط هر چه تمامتر به روی خود و اطرافیانمان باز نماییم . امید است در دنیای حقیقی فقرا و نیازمندان را هرگز فراموش نکنیم و از همین لحظه اراده کنیم که از این به بعد فرد بهتر و موفقتری باشیم و هر لحظه و روزمان بهتر از قبل. حرکت بسوی تغییر و تحولی اساسی تر،از ما فردی پیروز و سربلند در تمامی شئونات زندگی و اجتماعی و کاری میسازد.
فرا رسیدن عید نوروزی و جشن و سرور ملی را به همه دوستان،خانواده، فامیل و آشنایان و وبلاگ نویسان بسیار عزیز، مبارزان راه آزادی و تغییر و تحول و به همه ایرانیان و ایراندوستان در سراسر دنیا تبریک و تهنیت میگویم.
یا مقلب القلوب و الابصار یا محول الحول و الاحوال،یا مدبّر اللیل و النّهار، حوّل حالنا الی احسن الحال.
